De Jurade van Saint-Emilion, de oudste en meest gerenommeerde wijnconfrérie van de wereld, komt onder leiding van zijn Premier Jurat, de heer Jacques Bertrand, vergezeld van enkele Jurats naar België voor twee prestigieuze kapittelbanketten.

Op 16 november organiseert de Jurade in samenwerking met de Vlaamse Wijngilde een uniek kapittelbanket in restaurant De Lozen Boer te Lochristi.

Patrick Neyt, talentrijke chef-kok en eigenaar van De Lozen Boer, garandeert ons een schitterend diner. Elk gerecht wordt door meerdere St-Emilionwijnen vergezeld, gaande van de wijnen van de satellietgemeenten Lussac en Puisseguin bij het eerste gerecht, en grands crus, grands crus classés en premiers grands crus classés bij de daaropvolgende gerechten. Deze combinatie belooft ongetwijfeld een gastronomisch festijn.
Voor de aanvang van het diner introniseert de Jurade drie personen, met o.a. Simonne Wellekens.

Het kapittelbanket is eveneens toegankelijk voor niet-leden van de Vlaamse Wijngilde. Om de hoogste kwaliteit te verzekeren wordt slechts een maximale bezetting van 120 personen toegelaten. De Vlaamse Wijngilde kan  hierbij op 80 plaatsen rekenen. Vlug inschrijven is dus zeker de boodschap.

De inschrijving en betaling van de leden van de Vlaamse Wijngilde gebeurt via de commanderij, zoals gebruikelijk bij nationale manifestaties.
Leden die al geïntroniseerd zijn in de Jurade worden verzocht hun épigoge bij die gelegenheid te dragen.

Locatie: Restaurant De Lozen Boer
  Lozen Boer 3
  9080 Lochristi
  Tel 09 355 54 91

Datum en uur: maandag 16 november – 19u30

Kostprijs: 80 euro/persoon
Diner:  

 Lauwe tartaar van zeevruchten en gebakken langoustine uit Guilvinec,
geparfumeerd met curry

Wijnen uit satellietgemeenten Lussac en Puisseguin
 
***
 Pakketje van zeebaarsfilet,
pied de porc en fijne najaarsgroentjes
sjalotjes in rode wijn
 
grands crus
***
 
Filet van duifjes uit de Anjou
gemarbreerd met truffel en ganzenlever
in ’pâte kataif ’
 
grands crus classés

***
 
Assortiment van Franse fermierkazen
 
premiers grands crus classés

***
 
Trio van chocolade
met een gelei van sinaasappel

Inschrijven bij Karl (ondervoorzitter@commanderij.com) uiterlijk op 2 november 2009.

Met vriendelijke groeten,
Namens het Nationaal Comité
Hugo Van Landeghem   Harry Vos
Nationaal voorzitter    Nationaal secretaris

City Winery ontstond uit het brein van Michael Dorf, iemand die zijn passie voor wijn en muziek graag wil delen!

Ze hielden reeds een Stevie Wonder Winepairing waar ze 30 nummers van Stevie Wonder combineerden met 30 wijnen… bij de dood van Michael Jackson vonden ze een Jacko Winepairing dan ook het gepaste eerbetoon.

Het hele artikel kan je lezen bij Wine industry maar deze laatste ps wil ik jullie alvast niet onthouden:

P.S. And to respond to people’s accusations, here are the 3 things we will not be doing:

-We will not be serving “Jesus Juice”
-We will not discuss the skin of the grapes
-We will not focus on the nose or fragrance of the wines

Een klassieke wijnliefhebber gaat voor het antwoord op zoek in Bordeaux. De naam Petrus ligt dan voor de hand: deze pomerol kreeg reeds meerdere keren de allerlovendste kritieken. Jaargang 2005 is er zo eentje, maar ook het prachtige jaar 2000, 1998 (al vindt bordeauxkenner Quarin die wijn maar 94/100 waard), en niet te vergeten: de magische jaargang 1990 waar goeroes Parker en Robinson het roerend over eens zijn dat dit het beste is dat men uit een druif kan persen.

In Bourgogne, nog zo’n naam als een klok, liggen de echte supercuvées misschien wat minder dik gezaaid, maar ook daar ontmoeten we enkele wijnen die tot de verbeelding spreken. Het onvolprezen domein de la Romanee Conti produceert een La Tache, een Montrachet, een Richebourg en een Romanee Conti die geregeld alle prijzen wegkapen die er te verdienen zijn. Met een prijskaartje van vaak meer dan €8000 liggen die superwijnen echter buiten budget voor het overgrote deel van de mensheid.

Uit Rioja is de Artadi “El Pison” 2004 Reserva een kanshebber. Toch als je het Parker vraagt, want die geeft ‘m een perfecte score (100 op 100). Stephen Tanzer van IWC is iets kritischer en scoort diezelfde wijn 95…

Italofielen zullen het mij nooit vergeten als ik de laars vergeet. We komen dan bijna onvermijdelijk uit bij Barolo: de streek waar de koppige nebbiolodruif heer en meester is. Wine Spectator, het Amerikaanse tijdschrift, kende de 2000 van Domenico Clerico een onderscheiding toe, maar ook de Riserva Rocche del Falletto van Giacoso kreeg die onderscheiding. Prijskaartje: iets meer dan €200 per fles.

Ook in de zogenaamde nieuwe wereld kan men wijn maken! En kwaliteitswijn nog wel! Een voorbeeldje? Sine Qua Non, een Californisch wijnbedrijf, is op een paar jaar uit het niets opgedoken en regelrecht de schrijvende wijnpers binnengewandeld. Jammer genoeg ook hier nog duurder dan wat velen voor een fles veil hebben: 200 tot 500 euro per fles is geen uitzondering… Hetzelfde verhaaltje in Australië, Barossa, waar iconen als Chris Ringland schitterende shiraz-wijnen maken, aan een even hoge prijs…

Terug naar Frankrijk dan maar? De Rhônevallei heeft ook mooie producten, te beginnen bij Etienne Guigal met zijn trio La Landonne, La Turque en La Mouline, alledrie van de Côte Rôtie. Of die andere Rhônegrootheid, Paul Jaboulet-Ainé. La Chapelle is de topper, wordt anno 2009 verkocht aan een slordige €300. Iets zuidelijker komen we in Châteauneuf-du-Pape terecht, waar we niet om domein Pegau kunnen. Cuvée da Capo is hier de plakzwaaier, maar ook die moet honderden euro’s per fles opbrengen.

Echt goedkope topwijnen zullen we wel nergens vinden. Dan waag ik maar een persoonlijke poging om de beste wijnen te geven die ik al geproefd heb (al vergeet ik er dan vele):

• Rhône: Ogier Côte Blonde “Lancement” 2007. Prijs onbekend (vermoedelijk €500), maar wel zowat het beste, fijnste, lekkerste dat ik al geproefd heb. Duur.
• In Bordeaux: La Conseillante 2004. Met zo’n €70 toch ook nog duur.
• Languedoc: ik heb ooit een fantastische Le Clos 1996 geproefd van Aupilhac. Dezelfde wijn nog verscheidene keren geproefd, maar nooit meer diezelfde gewaarwording gekend… Maar de prijs bleef wel binnen de perken (€25).

En wat is jouw favoriete wijn die geen stuk uit de portemonnee kost?

Yep, dat weet de jonge (!) dame ook wel, maar Glen (die gekke wijnliefhebber uit de buurt van Aalst) nodigde Bart en mij uit voor een sessie “zon en lust” ofte op een zonnige maandagnamiddag ongedwongen wijn proeven… en dan krijg je verrassingen in je glas.
We begonnen met een rondje wit en al vond ik de kleur in het 4de glas wat vreemd voor wit;  rosé laat staan rood kon je het bezwaarlijk noemen – en zo lang had ik nu ook nog niet in de zon gezeten.

Voor mij leunde de kleur nog het meeste aan bij licht goudoker (ok, frons nu maar die wenkbrauwen).
Zoet misschien? Nee, dat gaat Glen niet doen zo vroeg in onze proefsessie!
Appel, meloen, hout, wat floraliteit komen uit mijn glas gewalst, wat broodgeuren en een hint amandel, en ook stuift er hier en daar wat mineraliteit.
In de mond wel wat body, stevige maar aangename zuren en in de eerder lange afdronk een pompelmoesbittertje.
Een wijn met een hoek af, anders kan ik het niet noemen – maar een plezante hoek (net zoals de gastheer trouwens). Als ik zeg dat ik vind dat hij droog wegtrekt vraagt Glen me of ik denk dat dat van tannine zou kunnen komen… en toen had ik onraad moeten ruiken natuurlijk (tiens, dat heb ik eigenlijk nog nooit in een glas geroken).


Ik kon er geen witte druif op plakken… en dat bleek juist na de onthulling van de fles:

Mlle. Blanche – een blanc de noir (100% pinot noir) van Weingut Geil gehaald bij Gerd Brabant van Vinikus

Ach ja, pinot noir is 1 van die 2 blauwe druiven waar ze dat lekkere bubbelende drankje uit noord Frankrijk van maken – en dat heeft ook niet zo vaak een rose kleur.

De pinot noir-druiven worden zachtjes gekneusd en het (witte) sap wordt daarna gevinifieerd… witte wijn van blauwe druiven dus!

Bedankt Glen voor die fijne namiddag – weeral een paar wijn-ontdekkingen rijker!
En fijn dat ik de fles mee naar huis kreeg x

Met deze ook een idee voor een proefsessie – wit gevinifieerde wijnen van blauwe druiven.

1825, ook het jaar waarin Perrier-Jouet een millesimé champagne bottelde. En tot voor kort waren er nog drie van deze onbetaalbare flessen veilig opgeborgen in hun kelders te Epernay. Inderdaad, tot voor kort, want Perrier-Jouet zag wel iets in een stunt. Een speciaal opgezette ceremonie met 12 van de wereld beste proevers én een vertegenwoordiger van het Guinness World Records. Meer was er niet nodig om er voor te zorgen dat er een 184-jarige minder was.

De keldermeester, Hervé Deschamp, ontkurkte de fles (sommige meenden een lichte trilling in zijn rechterhand waar te nemen) vergezeld van een haast religieuze stilte. Hij schonk minitieus de champagne uit en liet haar aan de aanwezigen proeven. Dit ontlokte reacties uit in de aard van “we proeven gebottelde geschiedenis”; “De wijn was stevig geoxideerd (allé wie zou dat nu verwachten van een fles van een luttele 184 jaar).”; en er werden truffels, karamel en paddestoelen waargenomen.

Voor alle aanwezigen was dit een onvergetelijk één-keer-in-je-leven evenement. In ieder geval heb ik zo het donkerbruin vermoeden dat er niemand dronken of zelfs maar lichtjes beschonken naar huis is gegaan na dit proevertje.

Wil je meer lezen, klik dan eens door naar hier.

O ja, ik open vanavond een fles van 2006, toch ook al bijna drie jaar oud.

Have a nice old wine today!
Bart

Meer info over champagne

• Verslag champagnereis
• Champagne-quiz

We stelden samen een proefnotitie op. Aldeneyck pinot gris 2006 “barrique” opent met een speelse, lichtvoetige en fruitige geur waarin een ferme dosis mineraliteit verscholen zit. De hint van kokosnoot verraadt de houtopvoeding. We ontwaarden ook wat kruiden en zelfs een tikje zoethout. Een veelbelovende neus die gelukkig genoeg helemaal bevestigd werd door de mond: ook weer lichtvoetig, fijn en erg fris met een goede molligheid. Een licht theebittertje vlak voor de afdronk houdt de spankracht erin. Lange afdronk waarin het fruit en de kokosnoot doorzindert. Mooi werk van Karel Henckens, jammer genoeg alweer veel te snel uitgeput. Nog even vermelden dat het Maasland (nog) niet behoort tot het selecte clubje van de GOB’s in ons land: het etiket vermeldt dus “Vlaamse landwijn” met zijn herkomstbenaming “Maasland”.

http://www.wijndomein-aldeneyck.be/ 

P.

Een Chinees heeft voor een recordbedrag Franse wijnen gekocht in de winkels van de Parijse luchthaven Roissy. De man sloeg voor een bedrag van liefst 46.423 euro wijn in, vlak voor hij op het vliegtuig richting Peking stapte.

De Chinees koos onder meer voor grands crus zoals een Côtes-du-Rhône La Tâche van 1991, een Lafite Rothschild van 1947, een Pétrus van 1986, een Romanée Conti van 2002, een Certan van 1982, een Château Margaux van 1982 et een Château Latour van 1976.

Het vorige record dateert van 20 maart 2007. Ook toen tastte een Chinees diep in de geldbuidel. De man ging met 23.000 euro aan Franse topwijnen naar huis.
 jns (afp)

———————–

Is het u opgevallen dat die man inderdaad een unicum gekocht heeft? Een grand cru côte-dû-rhône la tache? Alleen al die fles is meer dan 46.000 euro waard, me dunkt.