1. Wolf Blass 2008 (Australië – €7,95)

2. Michelot 2006 (Bourgogne – €15,20)

3. Alfaraz 2005 (Portugal – €9,95)

4. Nederburg Limited Edition (Zuid-Afrika – €5,50)

5. Heredad Ugarte 2006 (Spanje-Rioja – €10,75)

6. Alice 2008 (Languedoc – €7,85)

7. San Pancrazio 2007 (Italië-Chianti – €12,95)

8. Pétit Arbois Trousseau 2007 (Jura – €10,50)

Representativiteit

Scores

De Wine Tasters Ratings

Wijnvrienden,

Ter voorbereiding van de voorbereiding van maandag: ziehier de lijst met acht wijnen.

1. Australië: Hardys Crest Cabernet sauvignon, shiraz, merlot 2006 (Spar, €7,25)
2. Zuid-Afrika: Roodeberg 2007 (Spar, €6,95)
3. Rhône: Elodie Balme Côtes du Rhône 2009 (De Kok, €10,30)
4. Bordaux: Château Grand Bert, Saint Emilion Grand Cru 2006 (De Kok, €15,95)
5. Valpolicella: Bussola (Grandry, €13,85)
6. Argentinië: Catena Zapata Alamos Cabernet Sauvignon 2007 (De Kok, €8,50)
7. Ribera del Duero: Emilio Moro Finca Resalsa 2008 (De Kok, €9,95)
8. Beaujolais: Domaine du Loup 2009 (Spar, promoprijs €4,65, normale prijs €5,29)

Slurpen in stereo

Een groepje wijnproevers kan je van buitenaf amper onderscheiden van een bende vetzakken. Slurpen in stereo, maar dan wel érg geconcentreerd. En het was ook nodig.

Of het lukte? Hier alvast mijn beschrijvingen van de wijnen.

1. Redelijk intense kleur met iets evolutie. Stinkt wat, gistgeur, ook vegetaal. Veel tannine. Cabernet sauvignon?
Deze Argentijn werd door drie van de zes proevers geraden en is dus representatief maar gemakkelijk. 1 punt voor De Kok.

2. Redelijk intens, nog paars. Neus met aanvankelijk vanille. Matig intense smaak. Nog jong, afgerond. Mogelijk Rhône.
De rhônewijn bleek wel heel representatief: vijf op zes proevers raadden ‘m. Ook weer een punt voor De Kok.

3. Matig intens, nog paars. Beaujolais-fruit.
Vier op zes proevers raadden dat dit de beaujolais was. Punt voor Spar.

4. Zeer intense, rijpe kleur. Vanille, koffie, alcohol. Droog en aangenaam wrang in de mond. Wellicht Bordeaux.
Vijf van de zes kwamen terecht uit in Bordeaux. Punt voor De Kok.

5. Zeer intense, rijpe kleur. Zuid-Afrika of Australië in de neus. Fruitig, zoet, siroop. Vegetaal. Bijgezuurd. Later komt het vegetale Zuid-Afrikaanse aroma meer opzetten.
Vier van de zes haalden hier de Zuid-Afrikaan uit. Punt voor Spar.

6. Zeer intens met iets evolutie. Rijp, fruitig, ruikt lekker, wat siroop. Italië? Verfijnd, matige alcohol, hoge zuurgraad.
Twee proevers vonden hier de Italiaan. Maar er was geen optie die populairder was: twee dachten aan Bordeaux, twee aan Spanje. Dus representatief en moeilijk, 2 punten verdiend voor Grandry.

7. Redelijk intens, nog jong paars. Vleesgeur, vreemd. Verbrand, met wat vanille op het eind. Terroirwijn, mineralig.
De helft kwam hier terecht bij Spanje en dat klopt. Representatief en gemakkelijk, punt voor De Kok.

8. Matig intens. Stinkt wat, ook een vleesgeur maar rijper dan 7. Enige die een duidelijk zoetje heeft, dus Australië.
Vijf van de zes raadden dat deze wijn van down under komt. Representatief, punt voor Spar.

Scores handelaars

• De Kok: 4 punten op 4 wijnen.
• Spar: 3 punten op 3 wijnen.
• Grandry: 2 punten op 1 wijn.

Voor een verklaring, zie handelaars en representatieve wijnen.

WTR-scores

• Punten op de determinatie:
• Bart 8/8
• Peter 8/8
• Jan 4/8
• Christophe 4/8
• Kaat 4/8
• Wim 3/8
• Groep 7,3/8

Bart maakt de grootste sprong (+12), Peter stijgt 11 punten, Jan en Kaat elk 3, Christophe 5 en Wim dit keer niet. Ik had niet verwacht dat ik de uitzondering bij de berekening van de lost points snel zou nodig hebben maar het is nu toch gebeurd. Voor een verklaring, zie wtr-score.

het wordt hoog tijd dat we de smaakpapilletjes nog eens oefenen met een voorbereiding Ken Wijn-wedstrijd op 10 juni 2010.

Plaats: af te spreken

Voor wie: voor alle leden die wijn willen leren herkennen.

Kosten: gedeelde kosten (rond de 12 euro).

Vrienden,

het wordt hoog tijd dat we de smaakpapilletjes nog eens oefenen met een voorbereiding Ken Wijn-wedstrijd op 10 mei 2010.

Plaats: af te spreken

Voor wie: voor alle leden die wijn willen leren herkennen.

Kosten: gedeelde kosten (rond de 12 euro).

als we het op de volgende wedstrijd Ken Wijn beter willen doen dan op die van 2010, dan is trainen de boodschap.

Daarom dit doedeltje. Niet enkel deelnemers aan Ken Wijn mogen meedoen! Allen welkom, voor zover er plaats is. De degustaties zijn kostendelend (meestal 8 tot 15 euro).

http://www.doodle.com/tkcspru3skszhiae

Tot dan!

1. Weinig intense kleur, weinig geurontwikkeling, veel zuren. Duidelijk pinot noir. Beslissing: dit is de Nieuw-Zeelander. Bart en Kaat waren tot dezelfde conclusie gekomen. Het klopte als een bus, maar deze pinot noir was niet moeilijk te raden.

2. Redelijk intens. Fruitig. Aanvankelijk stinkt deze wijn een beetje. Ik denk aan Chili. Volgens Kaat erg gesloten, animaal, grafiet, klassiek, zuur, krieken, mooi rood fruit. Bart vindt hierin een warm klimaat. We beslissen toch maar Oostenrijk. Dit bleek uiteindelijk de portugees te zijn.

3. Min of meer intens. Fruitig, nieuwewereldgeur, wat vanille. Ik besluit: Rhône. Kaat zegt: veel alcohol, peperig, chocolade. Bart volgt met het alcoholgehalte, maar heeft niet het dropachtige dat je in Rhône vaak aantreft. Peter en Kaat overtuigen Bart dat dit Rhône is. Rhône bleek correct.

4. Zeer intens. Eerste fles heeft kurk. Zeer droog, dus niet Australië. Chili? Argentinië? Ik besluit uiteindelijk toch dat dit de barbera kan zijn. Bart zit eerder in de nieuwe wereld, Kaat volgt en zegt: klassiek nochtans. Bart vindt er geen portugees in. Carmenère dan maar? We nemen dit aan als werkhypothese. Uiteindelijk bleek het de malbec, tegen de verwachting van Bart in die op basis van de intensiteit en tranenkleur nooit malbec had vermoed.

5. Matig intens. Iets evolutie. Fruitig. Australië? Argentinië? Licht zoetje in de mond, dus Australië. Ik beslis: er is maar één die de Australiër kan zijn en dat is deze. Kaat heeft hier tomaat in blik, nieuwe wereld, medium-plus zuren, veel fruit, stinkertjes en wat geëvolueerde kleur. We gaan voor Australië, al kost het me wat overtuigingskracht om Bart zo ver te krijgen. Australië was correct.

6. Redelijk intens. Bordeaux-neus. Duikt wat weg. Zeer wrang, toch fruitig. Bordeaux, ook na herproeven. Bart heeft voor deze ook nog Bordeaux openstaan (samen met 2, 3 en 9). Bordeaux klopte inderdaad.

7. Fruitig vanilleneus. Matig intens. Italië? vegetaal, dus oude wereld. Oostenrijk dan maar. Bart vindt hierin drop, mineraliteit, en dus grenache, wat hem bij priorat brengt. Ik opper dat het dan ook Rhône kan zijn maar we gaan uiteindelijk toch voor priorat. (nummer drie is overtuigender als rhône). Dit bleek inderdaad de priorat te zijn.

8. Matig intens, zeer vegetaal, klein zoetje. Meer paprika secundair. Ik ga hier voor de portugees. Volgens Bart nieuwewereldstijl, Kaat en ik vinden ‘m aangezuurd, Kaat denkt echter niet aan Oostenrijk want kaas en zwarte olijven in de geur. We plakken hier eerst Portugal op, en beslissen dan uiteindelijk toch maar naar Argentinië te gaan. Uiteindelijk was dit de Chileen.

9. Matig intens. Zeer veel hout, koffie. Mogelijk de malbec. Ik twijfel met bordeaux, zeker na overleg met de anderen. We houden deze tot laatste en besluiten dan maar dat het Portugal kan zijn. Hier werden we om de tuin geleid met een modern gemaakte oostenrijker.

10. Zeer intens, geur van chocolade en banaan, garnacha? Goed vulling, kan Spanje zijn. Ik besluit: Priorato. Kaat en Bart hebben hier echter Italië in geroken en wie ben ik dan om dat tegen te spreken. Bart vindt onder andere op basis van de zuren dat dit geen grenache is. En het was inderdaad barbera.

Conclusie: elk van ons scoort individueel 4 op 10, samen halen we 6 en daarmee een vierde plaats. Als we de chileen en de malbec hadden omgewisseld en/of de portugees en de oostenrijker, had er meer ingezeten, maar spijt komt altijd te laat.

Toegegeven, met drie cabernet sauvignons en twee relatief onbekende wijnen (collioure en uruguay) had ik het niet gemakkelijk gemaakt. Maar toch: ik hoop dat de wedstrijd van zondag heel wat beter zal aflopen…

Mijn proefnotities:

1. Piccini Chianti Classico 2008: matig intens, weinig geur aanvankelijk. Bij openplooien wat kruidig en tikje munt.

2. Fort Simon Shiraz 2003: redelijk intense kleur. Zuid-Afrikaanse neus, geen twijfel mogelijk.

3. Gevrey Chambertin Pierre André 2002: weinig intense kleur (1), pinot noir-neus, geen twijfel mogelijk.

4. Quinta dos Aciprestes 2004 – Portugal: matig intens, flauwe geur, fruitig, wat banaal, nogal veel alcohol.

5. Beringer cabernet sauvignon 2003: fruitig, vanille, komt wat goedkoop over.

6. Vina Herminia Rioja 2001: Matig intens, fruitig, zeer droog.

7. Etoile du Tallanet Médoc 2006: stinkt wat, op het randje van kurk, zeer wrang, duidelijk bordeaux.

8. Bouza Tannat 2006 – Uruguay: intens, fruitig, zeer veel tannine.

9. Abbe Arrous Collioure 2006: weinig intens, droog, wrang, iets fruitig.

10. Caliterra cabernet sauvignon 2006 Chili: fruitgedreven, jammy, vrij sterk, licht zoetje en wat vanille.

Scores

Enkel Christophe kon vandaag de meubelen redden met een mooie score van 6 op 10. Wim, Jan en Peter haalden 3 op 10, Marc en Rita 1 op 10 en Kaat staat weer met beide voeten op de grond na de vorige euforische 8/8.

De ploegen scoren iets beter dan de gemiddelde score (3/10), wat betekent dat teamwerk werkt. Maar 3/10 als hoogste score is te mager om op Ken Wijn-wedstrijd een goede score neer te zetten.

Qua WTR-score betekent dat voor Christophe een stijging van 7 punten, voor Wim 5, voor mezelf 4, voor Jan, Marc en Rita 2 en voor Kaat uiteraard geen.

Representativiteit

Volgens ons eigen criterium zijn enkel de eerste drie wijnen representatief. De chianti en de shiraz zijn daarbij nog moeilijk te raden, de bourgogne is eerder gemakkelijk. Carrefour krijgt dus 2/2 extra, Drankenarsenaal 3 op 4 wijnen, ILoveWine 0 op 4 en Nicolas in Parijs 0 op 1.

Voor een foto van de wijnen, zie http://www.commanderij.org/index.php/2010/03/06/ken-wijn-voorbereiding-9-maart-2010/

Ter voorbereiding van het wijnhoogtepunt van volgende week selecteerde ik een tiental wijnen die we ook op Ken Wijn-wedstrijd zouden kunnen ontmoeten.

Eén van deze wijnen heb ik ooit zelf geproefd (de Piccini, die hebben we samen blind geproefd in een vorige editie van onze voorbereiding, en deze is een restfles). De overige wijnen heb ik bij Drankenarsenaal betrokken en bij ILoveWine, waar ik het nieuwe gamma meenam, of toch een gedeelte ervan. De laatste wijn, de Collioure, heb ik in Parijs gekocht in een winkeltje.

A Bordeaux: Médoc – Etoile du Tallanet 2006 €10
B Bourgogne: Pierre André – Gevrey-Chambertin “Champlain” 2002 €24,80
C Rioja: Vina Herminia Riserva 2001 €13,60
D Uruguay: Bouza Tannat 2006 €12,20
E Chili: Caliterra Cabernet Sauvignon “Tribute” 2006 €14,80
F USA: Beringer Culinary Collection Cabernet Sauvignon 2006 €8,10
G Zuid-Afrika: Fort Simon Shiraz 2003 €9,55
H Portugal: Quinta dos Aciprestes 2004 €10
I Chianti: Piccini 2008 €6
J Collioure 2006 €8,80

Kaat heeft nog eens een doedeltje gepleegd, en wel om u allen uit te nodigen voor een
voorbereidingssessie Ken Wijn. Afspraak om 20 u, plaats is nog te bepalen.

Wil je eens mee blind proeven? Schrijf je dan hier in:

http://doodle.com/xpwkix49zdeswswg 

De degustatie is kostendelend (ongeveer €9 per persoon), de wijnen zijn vaak zéér lekker, en bovendien is dit geweldig leerrijk. Je hoeft niet aan Ken Wijn deel te nemen om dit te mogen meedoen! Integendeel, we hebben drie volle ploegen en dat is meer dan voldoende.

Wijn proeven is wel niet echt een competitieve activiteit, maar wijn determineren is dat tenminste één keer per jaar wel. Ik heb het dan natuurlijk over de jaarlijkse hoogmis van de Vlaamse Wijngilde: Ken Wijn-wedstrijd.

Ik besloot dus een aantal jaar geleden om voor wijn determineren een puntensysteem op te zetten, de wine tasters rating, dat kan gebruikt worden als motivatie voor de deelnemers maar ook om de teams samen te stellen. Het is immers logisch om de sterkste spelers in één team te zetten, tenminste als men een zo groot mogelijke kans wil maken om Ken Wijn-wedstrijd te winnen. En dat doel was vorig jaar, in 2009, angstwekkend dichtbij… het was inderdaad het team samengesteld uit de sterkste spelers van dat moment, dat ei zo na de hoofdvogel afschoot.

Voorwaarden voor een goed ratingsysteem 

Een goed systeem moet aan vier voorwaarden voldoen.

Ten eerste moeten de ratings beperkt zijn tot hanteerbare getallen. In schaak, bijvoorbeeld, liggen de Elo-ratings tussen pakweg 1000 en 3000. Zulke getallen zijn voor mensen begrijpbaar en ook te onthouden.

Ten tweede met het systeem een zeker aanpassingsvermogen hebben. Wanneer een proever z’n kunde verandert, moet ook het getal snel volgen. Dus wie traint en daardoor op blindproeverijen scoort, moet snel een hogere rating krijgen.

Ten derde dient het voorspellend vermogen te bezitten. De relatieve rating van twee proevers moet de uitslag van een proeverij redelijk nauwkeurig kunnen voorspellen. Dus als de speler A honderd punten heeft (beginner) en speler B tweehonderd (gevorderd), dan moet de kans groot zijn dat speler B hoger scoort dan speler A. Dat lijkt logisch, maar het is niet zo eenvoudig te realiseren. In tennis, bijvoorbeeld, is aangetoond dat de rating in feite te weinig zegt over de winstkansen van de spelers.

Ten vierde moet het stabiliteit vertonen. Bij gelijke startvoorwaarden moeten de ratings na verloop van tijd dicht bij elkaar liggen. Dus als proevers in aparte groepjes gelijkaardige scores neerzetten, dan moeten ze ook gelijkaardige scores krijgen. Zo kan je proevers uit verschillende “milieus” die nog nooit samen geproefd hebben, met elkaar vergelijken.

Uit onderzoek blijkt dat het bridge-systeem superieur is aan het Elo-systeem uit het schaken. Het Elo-systeem, genoemd naar de uitvinder Arpad Elo, tracht de vaardigheid van de speler te vatten in één getal. Dit getal stijgt indien de speler toernooien wint, zeker indien hij wint tegen hoger gekwalificeerde spelers, en daalt wanneer hij verliest, zeker wanneer dat tegen lager gekwalificeerde spelers is.

Het bridge-systeem (EBU master point system) gaat uit van twee getallen die enkel kunnen stijgen: één dat de vaardigheid van de speler bijhoudt, en één dat het aantal verloren wedstrijden telt. Het tweede getal is belangrijk in de berekening van de stijging van het eerste getal. Vanaf een speler een bepaald aantal verloren punten verzamelt, stijgt zijn vaardigheidsscore minder snel. Het getal dat de vaardigheid voorstelt, begint op een willekeurig positief getal en het tweede start op 0.

Parameters

Voor de WTR-score testte ik diverse combinaties van de twee parameters: R0 (het aantal vaardigheidspunten bij aanvang) en L (de grens waarboven de stijging van de vaardigheidspunten begint af te nemen). Bovendien hield ik er rekening mee dat wijnproeven gewoonlijk in groep gebeurt (niet zoals bij schaken één tegen één) en dat de samensteller van de wedstrijd het indien gewenst onmogelijk kan maken om punten te scoren, bijvoorbeeld door zeer onwaarschijnlijke combinaties (Israëlische sangiovese) te zoeken of zeer atypische wijnen te kiezen. Daarom fungeert de gemiddelde score van de groep als gewicht: hoe hoger, hoe sterker de stijging van de spelers.

Uiteindelijk bleken volgende getallen de gewenste eigenschappen te bezitten:

Rating bij aanvang: 100
Grens waarboven men stilaan minder vaardigheidspunten begint op te bouwen: 100.

Algemeen systeem: tel voor elke proever de punten (bijvoorbeeld aantal herkende wijnen op acht) en maak een rangschikking. Tel nu per proever de ratings van de spelers die een lagere score hebben op en verdubbel dit getal. Tel daarbij de ratings op van de spelers die dezelfde score hadden. Vermenigvuldig dit aantal met een correctiefactor. Die is gelijk aan de gemiddelde score gedeeld door (het aantal spelers maal 100) voor spelers die nog geen honderd lost points verzameld hebben. Voor spelers die meer dan honderd lost points verzameld hebben, vermenigvuldig je het aantal spelers niet met honderd maar wel met dit aantal lost points. Rond het aantal punten af en tel dit bij de oorspronkelijke WTR-score. Dit is de nieuwe WTR-score.

Voor het aantal lost points: verhoog dit met twee punten per proever die hoger scoorde en met één punt per speler die hetzelfde scoorde. Uitzondering: indien er gelijke scores zijn van spelers met een perfecte score. Deze gelijke spelen worden niet als lost points geteld omdat je niet beter kan doen dan perfect.

Voorbeeld 

Een praktisch voorbeeld. Vier proevers nemen het tegen elkaar op in een wijnproefwedstrijd met tien te proeven wijnen.

De scores voor het spelbegin:
Ali: WTR 100 LP 0 Score 5/10
Bea: WTR 200 LP 50 Score 5/10
Cis: WTR 200 LP 150 Score 3/10
Dan: WTR 150 LP 20 Score 7/10

We verwachten dan Dan, de winnaar, het sterkst zal stijgen en dat Ali, de junior-wijnproever die echter relatief goed scoort, iets sterker zal stijgen dan Bea, die reeds een hogere WTR-score heeft. Cis, tenslotte, zal ter plaatse blijven trappelen maar zijn LP-score zal stijgen.

Resultaten:
Ali: ruwe punten: gewonnen van Cis dus 2 x 200 = 400 en gelijkspel tegen Bea (200) dus 600.
Bea: ruwe punten: gewonnen van Cis dus 2 x 200 = 400 en gelijkspel tegen Ali (100) dus 500.
Cis: ruwe punten 0 want tegen niemand gewonnen of gelijk gespeeld.
Dan: ruwe punten: gewonnen van Ali, Bea en cis dus 2 x (100+200+200) dus 1000.
gemiddelde score: 5/10
Aantal spelers: 4

Correctiefactoren:
Ali: 5/(4 x 100) = 0,0125
Bea: 5/(4 x 100) = 0,0125
Cis: 5/(4 x 150) = 0,0083
Dan: 5/(4 x 100) = 0,0125

Stijgingen van de WTR
Ali: 0.0125 x 600 = 7,5 of afgerond 8, dus Ali stijgt naar 108
Bea: 0.0125 x 500 = 6,25 of afgerond 6, dus Bea stijgt naar 206
Cis: blijft op 200
Dan: 0,0125 x 1000 = 12,5 of afgerond 13 dus Dan stijgt naar 163

Stijgingen Lost Points:
Ali: verliest van Dan (2 punten) en speelt gelijk tegen Bea (1 punt), stijgt dus naar 3 lost points
Bea: verliest van Dan (2 punten) en speelt gelijk tegen Ali (1 punt), dus stijgt naar 53 lost points
Cis: verliest van alle drie (3 x 2 punten) dus stijgt naar 156 lost points
Dan: verliest van niemand, blijft dus op 20 lost points.

We zien dat onze verwachting uitkomt: Dan stijgt het sterkst, gevolgd door Ali, gevolgd door Bea. Cis blijft op hetzelfde niveau, al is dat relatief dus een klein verlies omdat de anderen stijgen.