In theorie is zes wijnen matchen veel eenvoudiger dan hetzelfde te doen met tien wijnen (ruwweg 3000 gemakkelijker, voor de wiskundefreaks onder u). Maar het verschil tussen theorie en praktijk is dat er in theorie geen verschil is, maar in praktijk wel… We proefden zes vaste waarden en trachtten die toe te wijzen aan de juiste streek. Vaste waarden, omdat ze zeer regelmatig opduiken op de wedstrijd, maar ook omdat ze relatief gemakkelijk te herkennen zijn: bordeaux, rhône, rioja, bourgogne, australië en beaujolais.

1. Bordeaux St Julien 2006

Weeë geur met wat hout, later duidelijk vegetale toets. Volgens mij zeker bordeaux, enige mogelijke andere bordeaux is nummer drie maar die is veel overtuigender Spaans wegens de vanilletoets. Ook Bart komt tot dat besluit, maar we zijn in de minderheid. Niet-representatief.

2. Lirac Les Acanthes 2010

Zoetige, rijpe neus. Ik herken hier rhône in, wat klopt. In de mond rijp maar droog, dus niet de Australiër. Ook hier heeft Bart dezelfde gedachtengang gevolgd. De overige proevers zijn verdeeld, maar geen enkele andere antwoordmogelijkheid krijgt meer dan twee stemmen op zijn naam: de wijn is dus representatief maar moeilijk te raden.

3. Rioja Coto do Imaz 2005 Reserva

Zoetig, wat gebrand, daarna vanille, zelfs wat menthol. Australië of rioja, maar droog in de mond dus rioja. Marc, Bart en ik komen tot die conclusie. Representatief maar moeilijk, twee punten.

4. Fixin 2009 “L’Olivier” (F. Mangien)

Zowel in uitzicht, in de neus als in de mond duidelijk bourgogne. Iedereen heeft deze correct. Representatief maar gemakkelijk, één punt.

5. Grant Burge Benchmark Syrah 2009

Zoetig, ook in de mond. Australië dus. Vier proevers raadden dit. Representatief en gemakkelijk, één punt.

6. Domaine du Loup 2009 (Beaujolais)

Aardbeifruit, dus beaujolais. Gebaseerd op kleur en geur de enige die hiervoor in aanmerking komt. Door vijf proevers gevonden, dus één punt.

Met zeven punten op zes wijnen was dit dus relatief goed wat representativiteit betreft. Kijken we naar de WTR-punten, dan doet Bart ditmaal de beste zaak (sprong van 139 naar 147), Peter wint 6 punten (naar 327), Marc P komt op 183, Francois op 146, Dimitri op 108, Marc V op 122 en Ria blijft op 118. Echt veel gemakkelijker was het niet, maar we hebben veel bijgeleerd over de basiswijnen van elke Ken Wijn-wedstrijd. In februari in maart staan nieuwe degustaties gepland, met acht wijnen, en daarna stellen we de teams samen.

Wijnen

Scores en WTR

Representativiteit

1. Wolf Blass 2008 (Australië – €7,95)

2. Michelot 2006 (Bourgogne – €15,20)

3. Alfaraz 2005 (Portugal – €9,95)

4. Nederburg Limited Edition (Zuid-Afrika – €5,50)

5. Heredad Ugarte 2006 (Spanje-Rioja – €10,75)

6. Alice 2008 (Languedoc – €7,85)

7. San Pancrazio 2007 (Italië-Chianti – €12,95)

8. Pétit Arbois Trousseau 2007 (Jura – €10,50)

Representativiteit

Scores

De Wine Tasters Ratings

Wijnvrienden,

Ter voorbereiding van de voorbereiding van maandag: ziehier de lijst met acht wijnen.

1. Australië: Hardys Crest Cabernet sauvignon, shiraz, merlot 2006 (Spar, €7,25)
2. Zuid-Afrika: Roodeberg 2007 (Spar, €6,95)
3. Rhône: Elodie Balme Côtes du Rhône 2009 (De Kok, €10,30)
4. Bordaux: Château Grand Bert, Saint Emilion Grand Cru 2006 (De Kok, €15,95)
5. Valpolicella: Bussola (Grandry, €13,85)
6. Argentinië: Catena Zapata Alamos Cabernet Sauvignon 2007 (De Kok, €8,50)
7. Ribera del Duero: Emilio Moro Finca Resalsa 2008 (De Kok, €9,95)
8. Beaujolais: Domaine du Loup 2009 (Spar, promoprijs €4,65, normale prijs €5,29)

Slurpen in stereo

Een groepje wijnproevers kan je van buitenaf amper onderscheiden van een bende vetzakken. Slurpen in stereo, maar dan wel érg geconcentreerd. En het was ook nodig.

Of het lukte? Hier alvast mijn beschrijvingen van de wijnen.

1. Redelijk intense kleur met iets evolutie. Stinkt wat, gistgeur, ook vegetaal. Veel tannine. Cabernet sauvignon?
Deze Argentijn werd door drie van de zes proevers geraden en is dus representatief maar gemakkelijk. 1 punt voor De Kok.

2. Redelijk intens, nog paars. Neus met aanvankelijk vanille. Matig intense smaak. Nog jong, afgerond. Mogelijk Rhône.
De rhônewijn bleek wel heel representatief: vijf op zes proevers raadden ‘m. Ook weer een punt voor De Kok.

3. Matig intens, nog paars. Beaujolais-fruit.
Vier op zes proevers raadden dat dit de beaujolais was. Punt voor Spar.

4. Zeer intense, rijpe kleur. Vanille, koffie, alcohol. Droog en aangenaam wrang in de mond. Wellicht Bordeaux.
Vijf van de zes kwamen terecht uit in Bordeaux. Punt voor De Kok.

5. Zeer intense, rijpe kleur. Zuid-Afrika of Australië in de neus. Fruitig, zoet, siroop. Vegetaal. Bijgezuurd. Later komt het vegetale Zuid-Afrikaanse aroma meer opzetten.
Vier van de zes haalden hier de Zuid-Afrikaan uit. Punt voor Spar.

6. Zeer intens met iets evolutie. Rijp, fruitig, ruikt lekker, wat siroop. Italië? Verfijnd, matige alcohol, hoge zuurgraad.
Twee proevers vonden hier de Italiaan. Maar er was geen optie die populairder was: twee dachten aan Bordeaux, twee aan Spanje. Dus representatief en moeilijk, 2 punten verdiend voor Grandry.

7. Redelijk intens, nog jong paars. Vleesgeur, vreemd. Verbrand, met wat vanille op het eind. Terroirwijn, mineralig.
De helft kwam hier terecht bij Spanje en dat klopt. Representatief en gemakkelijk, punt voor De Kok.

8. Matig intens. Stinkt wat, ook een vleesgeur maar rijper dan 7. Enige die een duidelijk zoetje heeft, dus Australië.
Vijf van de zes raadden dat deze wijn van down under komt. Representatief, punt voor Spar.

Scores handelaars

• De Kok: 4 punten op 4 wijnen.
• Spar: 3 punten op 3 wijnen.
• Grandry: 2 punten op 1 wijn.

Voor een verklaring, zie handelaars en representatieve wijnen.

WTR-scores

• Punten op de determinatie:
• Bart 8/8
• Peter 8/8
• Jan 4/8
• Christophe 4/8
• Kaat 4/8
• Wim 3/8
• Groep 7,3/8

Bart maakt de grootste sprong (+12), Peter stijgt 11 punten, Jan en Kaat elk 3, Christophe 5 en Wim dit keer niet. Ik had niet verwacht dat ik de uitzondering bij de berekening van de lost points snel zou nodig hebben maar het is nu toch gebeurd. Voor een verklaring, zie wtr-score.

Bij de meeste van onze proeverijen duikt er in de beschrijving van de wijn wel het woord “snoep” op: karamel, ananasblokjes, rode neuzen, kriekjes, zure stokken, chocolade, en bij uitbreiding ook allerhande koekjes en cakejes. Daarom vonden wij het tijd om hieraan eens een thema te wijden: welke ploeg zou de wijn meebrengen die het meest naar snoepjes ruikt en smaakt. Niet alleen wijn diende gekocht te worden: er diende ook snoep op de proeftafel te belanden, zodat we de best passende paartjes aan den lijve konden ondervinden.

De groep werd onderverdeeld in drie teams: Dropjes, Babelutten en Winegums, samen DBW. En zo belandden we die dinsdagavond 23 maart in het restaurant dat we zo goed kennen “de Gekrulde Zinnen”, met een hele hoop snoepjes en zes wijnen. Of liever: zeven, want traditiegetrouw hadden we een ijkwijn voorzien.

Het bestuur, voor de gelegenheid samen aan tafel, bestudeerde de combinaties aandachtig en leverde individueel punten af. Zes punten voor de duidelijkste match, vijf voor de op één na duidelijkste enzoverder. De punten werden opgeteld over alle snoep heen en per wijn, en er bleek één heel duidelijke winnaar naar voren te komen…

Een eerste test bestond erin om bij de ijkwijn, een Australische Shiraz, het aroma van colaflesjes te herkennen. De meerderheid vond inderdaad dit aroma terug, al hebben vele shiraz-wijnen nog andere snoepachtige geuren.

Vervolgens sloegen we aan het proeven. Het resultaat staat in onderstaande tabel.

Tabel: In elke cel staat een aantal punten en de initialen van de proever (KD: Kaat; KH: Karl, B: Bart, J: Jan, P: Peter). Bij de totalen staan de afkortingen van de ploegen (D: Dropjes, B: Babelutten; W: Winegums). De cellen met rode tekst zijn de combinaties zoals ze door de teams was voorbereid. Eén combinatie werd door niemand van de jury gevonden: de penedes met de pim’s cakes.

Foto’s

Enkele conclusies uit deze moeilijke maar zeer leerrijke proeverij

• De Dropjes wonnen overtuigend met 45 punten, gevolgd door de Babelutten met 34 punten en de Winegums met 26 punten.
• Bij de snoep is er een ex-aequo want daar scoren zowel de Dropjes als de Winegums 42 punten. De Babelutten zijn daar tweede met 23 punten.
• Er bleken twee belangrijke componenten te zijn in de snoep: enerzijds gebrande aroma’s (chocolade, koffie) en anderzijds zoet-fruitige aroma’s (aardbei, rode biet). Er is één wijn die blijkbaar zeer duidelijk beide heeft en dat is de Barista Pinotage. Alle juryleden scoren deze wijn immers zes punten, en wel in twee soorten snoep: het door het team voorbereide koffie/chocoladebolletje, maar ook en dat is opmerkelijk, de zure matten met hun artificiële aardbeismaak.
• De snoepsoort die het meest in de wijnen voorkomt, zijn de zure matten, op de voet gevolgd door de koffie/chocoladebolletjes. Deze zijn beide goede vertegenwoordigers van hun categorie. De andere soorten snoep zitten wat tussenin: de Pim’s cakes hebben veel van beide, idem voor de monchéri. De rode neuzen (wat men vaak aantreft in syrah-wijnen) springen er in deze selectie veel minder duidelijk uit. De berencake wordt gedomineerd door een flauwe deegsmaak, wat in rode wijnen minder voorkomt, al is de vulling (aardbeikonfituur) dan weer wel duidelijk herkenbaar in vele wijnen.
• Als zijnoot een stelling die niemand zal verbazen: de combinatie in de mond van snoep en deze rode wijnen is over het algemeen afschuwelijk. Het is geen aanrader ze samen te proeven, wel om de geur van het één in het ander te herkennen.

De geproefde wijnen

1. Preignes, Alicante, Vin de Pays des Coteaux du Libron (Frankrijk)
2. Lindemans, Bin 50, Shiraz, 2008 (Australië)
3. Barista, Pinotage, 2009 (Zuid-Afrika)
4. Pardas, Negre Franc, DO Penedes, 2005 (Spanje)
5. Aspen Estate, Shiraz, 2009 (Australië)
6. Villa Trasqua, Traluna, Toscana Rosso IGT, 2008 (Italië)

1. Weinig intense kleur, weinig geurontwikkeling, veel zuren. Duidelijk pinot noir. Beslissing: dit is de Nieuw-Zeelander. Bart en Kaat waren tot dezelfde conclusie gekomen. Het klopte als een bus, maar deze pinot noir was niet moeilijk te raden.

2. Redelijk intens. Fruitig. Aanvankelijk stinkt deze wijn een beetje. Ik denk aan Chili. Volgens Kaat erg gesloten, animaal, grafiet, klassiek, zuur, krieken, mooi rood fruit. Bart vindt hierin een warm klimaat. We beslissen toch maar Oostenrijk. Dit bleek uiteindelijk de portugees te zijn.

3. Min of meer intens. Fruitig, nieuwewereldgeur, wat vanille. Ik besluit: Rhône. Kaat zegt: veel alcohol, peperig, chocolade. Bart volgt met het alcoholgehalte, maar heeft niet het dropachtige dat je in Rhône vaak aantreft. Peter en Kaat overtuigen Bart dat dit Rhône is. Rhône bleek correct.

4. Zeer intens. Eerste fles heeft kurk. Zeer droog, dus niet Australië. Chili? Argentinië? Ik besluit uiteindelijk toch dat dit de barbera kan zijn. Bart zit eerder in de nieuwe wereld, Kaat volgt en zegt: klassiek nochtans. Bart vindt er geen portugees in. Carmenère dan maar? We nemen dit aan als werkhypothese. Uiteindelijk bleek het de malbec, tegen de verwachting van Bart in die op basis van de intensiteit en tranenkleur nooit malbec had vermoed.

5. Matig intens. Iets evolutie. Fruitig. Australië? Argentinië? Licht zoetje in de mond, dus Australië. Ik beslis: er is maar één die de Australiër kan zijn en dat is deze. Kaat heeft hier tomaat in blik, nieuwe wereld, medium-plus zuren, veel fruit, stinkertjes en wat geëvolueerde kleur. We gaan voor Australië, al kost het me wat overtuigingskracht om Bart zo ver te krijgen. Australië was correct.

6. Redelijk intens. Bordeaux-neus. Duikt wat weg. Zeer wrang, toch fruitig. Bordeaux, ook na herproeven. Bart heeft voor deze ook nog Bordeaux openstaan (samen met 2, 3 en 9). Bordeaux klopte inderdaad.

7. Fruitig vanilleneus. Matig intens. Italië? vegetaal, dus oude wereld. Oostenrijk dan maar. Bart vindt hierin drop, mineraliteit, en dus grenache, wat hem bij priorat brengt. Ik opper dat het dan ook Rhône kan zijn maar we gaan uiteindelijk toch voor priorat. (nummer drie is overtuigender als rhône). Dit bleek inderdaad de priorat te zijn.

8. Matig intens, zeer vegetaal, klein zoetje. Meer paprika secundair. Ik ga hier voor de portugees. Volgens Bart nieuwewereldstijl, Kaat en ik vinden ‘m aangezuurd, Kaat denkt echter niet aan Oostenrijk want kaas en zwarte olijven in de geur. We plakken hier eerst Portugal op, en beslissen dan uiteindelijk toch maar naar Argentinië te gaan. Uiteindelijk was dit de Chileen.

9. Matig intens. Zeer veel hout, koffie. Mogelijk de malbec. Ik twijfel met bordeaux, zeker na overleg met de anderen. We houden deze tot laatste en besluiten dan maar dat het Portugal kan zijn. Hier werden we om de tuin geleid met een modern gemaakte oostenrijker.

10. Zeer intens, geur van chocolade en banaan, garnacha? Goed vulling, kan Spanje zijn. Ik besluit: Priorato. Kaat en Bart hebben hier echter Italië in geroken en wie ben ik dan om dat tegen te spreken. Bart vindt onder andere op basis van de zuren dat dit geen grenache is. En het was inderdaad barbera.

Conclusie: elk van ons scoort individueel 4 op 10, samen halen we 6 en daarmee een vierde plaats. Als we de chileen en de malbec hadden omgewisseld en/of de portugees en de oostenrijker, had er meer ingezeten, maar spijt komt altijd te laat.

Toegegeven, met drie cabernet sauvignons en twee relatief onbekende wijnen (collioure en uruguay) had ik het niet gemakkelijk gemaakt. Maar toch: ik hoop dat de wedstrijd van zondag heel wat beter zal aflopen…

Mijn proefnotities:

1. Piccini Chianti Classico 2008: matig intens, weinig geur aanvankelijk. Bij openplooien wat kruidig en tikje munt.

2. Fort Simon Shiraz 2003: redelijk intense kleur. Zuid-Afrikaanse neus, geen twijfel mogelijk.

3. Gevrey Chambertin Pierre André 2002: weinig intense kleur (1), pinot noir-neus, geen twijfel mogelijk.

4. Quinta dos Aciprestes 2004 – Portugal: matig intens, flauwe geur, fruitig, wat banaal, nogal veel alcohol.

5. Beringer cabernet sauvignon 2003: fruitig, vanille, komt wat goedkoop over.

6. Vina Herminia Rioja 2001: Matig intens, fruitig, zeer droog.

7. Etoile du Tallanet Médoc 2006: stinkt wat, op het randje van kurk, zeer wrang, duidelijk bordeaux.

8. Bouza Tannat 2006 – Uruguay: intens, fruitig, zeer veel tannine.

9. Abbe Arrous Collioure 2006: weinig intens, droog, wrang, iets fruitig.

10. Caliterra cabernet sauvignon 2006 Chili: fruitgedreven, jammy, vrij sterk, licht zoetje en wat vanille.

Scores

Enkel Christophe kon vandaag de meubelen redden met een mooie score van 6 op 10. Wim, Jan en Peter haalden 3 op 10, Marc en Rita 1 op 10 en Kaat staat weer met beide voeten op de grond na de vorige euforische 8/8.

De ploegen scoren iets beter dan de gemiddelde score (3/10), wat betekent dat teamwerk werkt. Maar 3/10 als hoogste score is te mager om op Ken Wijn-wedstrijd een goede score neer te zetten.

Qua WTR-score betekent dat voor Christophe een stijging van 7 punten, voor Wim 5, voor mezelf 4, voor Jan, Marc en Rita 2 en voor Kaat uiteraard geen.

Representativiteit

Volgens ons eigen criterium zijn enkel de eerste drie wijnen representatief. De chianti en de shiraz zijn daarbij nog moeilijk te raden, de bourgogne is eerder gemakkelijk. Carrefour krijgt dus 2/2 extra, Drankenarsenaal 3 op 4 wijnen, ILoveWine 0 op 4 en Nicolas in Parijs 0 op 1.

Voor een foto van de wijnen, zie http://www.commanderij.org/index.php/2010/03/06/ken-wijn-voorbereiding-9-maart-2010/

en het werd een waar robbertje luchtvechten…
waarbij de wijnmeester en zijn bevallige assistente ( ) de duimen moesten leggen…

De wijnlijst

A Australië cabernet sauvignon
B Chili carmenere
C Ventoux
D Bourgogne
E Chianti
F Valpolicella
G Zuid-Afrika syrah/mourvèdre/viognier
H Beaujolais

Proefnotities en juiste determinaties

• Wijn 1: lichte kleur. Weinig geur, beaujolais-indruk. Hoge zuurgraad, nogal veel alcohol, maar alle componenten staan wat op zich. Bart en ik komen tot de juiste bevinding, namelijk beaujolais.
• Wijn 2: Matig intense kleur, wat fruitig in het begin, later erg geparfumeerd. Mooie tannine, doet me aan grenache denken. Kaat en ik vinden dat dit de rhône is en dat klopt.
• Wijn 3: Zeer lichte kleurintensiteit, ietwat oranje. Pinot-neus. Mond bevestigt. Hoge zuurgraad, maar met meer structuur dan wijn 1. Bart, Rita en ik ontdekken dat dit bourgogne is. Heel typisch trouwens!
• Wijn 4: Donkere kleur, bijna inkt. Menthol in de neus, nogal wat tannine in de mond. Kaat, Rita en ik halen hier de aussie uit. De tannine van deze cab kan je op het verkeerde been zetten, want vaak zijn Australische wijnen eerder soepel en wat zoeterig.
• Wijn 5: Matig intense kleur. Gebrande neus, wat vegetaal en een lichte zeepgeur. Bart en ik vinden hier dadelijk de zuid-afrikaan. Het vegetale en het gebrande in combinatie wijst bijna steeds op zuid-afrika.
• Wijn 6: Zeer lichte kleur. Vreemde geur, doet Italiaans aan maar is geen chianti. De lichte kleur en de hoge zuren zetten Bart en mezelf ertoe aan hier uiteindelijk valpolicella op te plakken en dat klopt.
• Wijn 7: Lichte kleur, iets geouderd. Weinig geur, later klassiek aandoend, nogal wat zuren. Kaat, Rita en ik vinden dat dit chianti is en dat klopt (al is het geen lekkere).
• Wijn 8: Matig intens. Veel geur, wat fruit en hout, later schotelvodgeur. Kaat, Rita en ik halen hier een carmenere uit. Vooral het hout in combinatie met het vegetale karakter geeft de doorslag.

De determinaties en de scores

Conclusie: met drie proevers die 4 op 8 scoren en eentje met 8 op 8, was dit één van de beste sessies ooit. We beginnen het te leren. Voor nieuweling Wim is het nog aanpassen, maar hij bevestigde me dat hij het heel interessant vond.
De groepsscore bedraagt maar liefst 7,5 op 8 wat beter is dan alle proevers behalve één. De gemiddelde score is 4 op 8.

Representativiteit

Wat betreft representativiteit zijn alle wijnen representatief, want telkens zijn er minstens 2 personen die de wijn juist determineren en tuinen nooit de overige drie in dezelfde val. De Kok, leverancier van wijnen 2 en 5, scoort een mooie 4 punten op 2 wijnen en Carrefour bevestigt zijn reputatie van leverancier van representatieve wijnen met 8 punten op 6 wijnen.

De wijnen in volgorde

1. Vignes & Terroirs – Beaujolais Brouilly 2007
2. Fondrèche Fayard 2008 Ventoux
3. Reinde Pédauque bourgogne – pinot noir 2007
4. President’s selection Wolf Blass Cabernet Sauvignon 2006
5. Boekenhoutskloof The Wolftrap 2008 (Zuid-Afrika)
6. Brunelli Valpolicella Classico Superiore
7. Chianti Piccini 2008
8. Chili Carmenere San Pedro 35° south 2006

WTR-score

De drie musketiers die de helft van de wijnen juist raadden, krijgen vier punten extra en ikzelf heb negen punten meer. Daardoor komt Kaat op gelijke hoogte met Marc en wipt ze net over Jan. Bart en ik blijven de lijst aanvoeren en Rita zet haar opmars in het klassement voort.

Foto’s