The Jacko Winepairing

 Geblogd  No Responses »
jun 292009
 

Gary Vaynerchuck en zijn winelibrary tv liet ons een tijdje geleden al kennismaken met een”andere” manier van wijn beleven in The States. Maar deze blogpost op Wine industry van City Winery vond ik toch ook wel mooi..

City Winery ontstond uit het brein van Michael Dorf, iemand die zijn passie voor wijn en muziek graag wil delen!

Ze hielden reeds een Stevie Wonder Winepairing waar ze 30 nummers van Stevie Wonder combineerden met 30 wijnen… bij de dood van Michael Jackson vonden ze een Jacko Winepairing dan ook het gepaste eerbetoon.

Het hele artikel kan je lezen bij Wine industry maar deze laatste ps wil ik jullie alvast niet onthouden:

P.S. And to respond to people’s accusations, here are the 3 things we will not be doing:

-We will not be serving “Jesus Juice”
-We will not discuss the skin of the grapes
-We will not focus on the nose or fragrance of the wines

Met jou open ik oude herinneringen

 Geblogd  3 Responses »
apr 122009
 
 

Regelmatig duikt Sigrid de kelder in en dan schenkt ze me een wijn blind. Zo ook gisterenavond. Normaal gesproken pakt ze gewoon één van de flessen die ik voor m’n “training” heb klaarstaan, maar ze blijft tamelijk lang weg (ik had toen al iets kunnen vermoeden). Ik krijg een vrij heldere wijn met duidelijk houtrijping, wat me zowel aan de kleur als aan het aroma duidelijk wordt. Zonder veel aarzelen kies ik voor chianti. Midden-Italië dus. Fout, fout, fout.
Continue reading »

Een glas witte pinot noir

 Geblogd  8 Responses »
apr 082009
 

ja, ik zie er daar al een paar met gefronste en opgetrokken wenkbrauwen kijken…
Nu heeft kaat wel al haar wijnpedalen verloren; pinot noir, jongedame, is een blauwe druif!

Yep, dat weet de jonge (!) dame ook wel, maar Glen (die gekke wijnliefhebber uit de buurt van Aalst) nodigde Bart en mij uit voor een sessie “zon en lust” ofte op een zonnige maandagnamiddag ongedwongen wijn proeven… en dan krijg je verrassingen in je glas.
We begonnen met een rondje wit en al vond ik de kleur in het 4de glas wat vreemd voor wit;  rosé laat staan rood kon je het bezwaarlijk noemen – en zo lang had ik nu ook nog niet in de zon gezeten.

Voor mij leunde de kleur nog het meeste aan bij licht goudoker (ok, frons nu maar die wenkbrauwen).
Zoet misschien? Nee, dat gaat Glen niet doen zo vroeg in onze proefsessie!
Appel, meloen, hout, wat floraliteit komen uit mijn glas gewalst, wat broodgeuren en een hint amandel, en ook stuift er hier en daar wat mineraliteit.
In de mond wel wat body, stevige maar aangename zuren en in de eerder lange afdronk een pompelmoesbittertje.
Een wijn met een hoek af, anders kan ik het niet noemen – maar een plezante hoek (net zoals de gastheer trouwens). Als ik zeg dat ik vind dat hij droog wegtrekt vraagt Glen me of ik denk dat dat van tannine zou kunnen komen… en toen had ik onraad moeten ruiken natuurlijk (tiens, dat heb ik eigenlijk nog nooit in een glas geroken).
Continue reading »

 Older Entries  Newer Entries