Ken Wijn-wedstrijd 2010 zit erop en we zijn van de wijnhoogten nedergedaald. Beide voeten stevig verankerd in de terroir. Het was weer niet gemakkelijk, maar we zitten duidelijk op het goede spoor want team 1 bevestigt het goede resultaat van vorig jaar en beide andere teams lijken meer dan ooit gebeten, niet door de phylloxera maar wel door de wijnmicrobe. Een kort verslagje van de wijnen.
1. Weinig intense kleur, weinig geurontwikkeling, veel zuren. Duidelijk pinot noir. Beslissing: dit is de Nieuw-Zeelander. Bart en Kaat waren tot dezelfde conclusie gekomen. Het klopte als een bus, maar deze pinot noir was niet moeilijk te raden.
2. Redelijk intens. Fruitig. Aanvankelijk stinkt deze wijn een beetje. Ik denk aan Chili. Volgens Kaat erg gesloten, animaal, grafiet, klassiek, zuur, krieken, mooi rood fruit. Bart vindt hierin een warm klimaat. We beslissen toch maar Oostenrijk. Dit bleek uiteindelijk de portugees te zijn.
3. Min of meer intens. Fruitig, nieuwewereldgeur, wat vanille. Ik besluit: Rhône. Kaat zegt: veel alcohol, peperig, chocolade. Bart volgt met het alcoholgehalte, maar heeft niet het dropachtige dat je in Rhône vaak aantreft. Peter en Kaat overtuigen Bart dat dit Rhône is. Rhône bleek correct.
4. Zeer intens. Eerste fles heeft kurk. Zeer droog, dus niet Australië. Chili? Argentinië? Ik besluit uiteindelijk toch dat dit de barbera kan zijn. Bart zit eerder in de nieuwe wereld, Kaat volgt en zegt: klassiek nochtans. Bart vindt er geen portugees in. Carmenère dan maar? We nemen dit aan als werkhypothese. Uiteindelijk bleek het de malbec, tegen de verwachting van Bart in die op basis van de intensiteit en tranenkleur nooit malbec had vermoed.
5. Matig intens. Iets evolutie. Fruitig. Australië? Argentinië? Licht zoetje in de mond, dus Australië. Ik beslis: er is maar één die de Australiër kan zijn en dat is deze. Kaat heeft hier tomaat in blik, nieuwe wereld, medium-plus zuren, veel fruit, stinkertjes en wat geëvolueerde kleur. We gaan voor Australië, al kost het me wat overtuigingskracht om Bart zo ver te krijgen. Australië was correct.
6. Redelijk intens. Bordeaux-neus. Duikt wat weg. Zeer wrang, toch fruitig. Bordeaux, ook na herproeven. Bart heeft voor deze ook nog Bordeaux openstaan (samen met 2, 3 en 9). Bordeaux klopte inderdaad.
7. Fruitig vanilleneus. Matig intens. Italië? vegetaal, dus oude wereld. Oostenrijk dan maar. Bart vindt hierin drop, mineraliteit, en dus grenache, wat hem bij priorat brengt. Ik opper dat het dan ook Rhône kan zijn maar we gaan uiteindelijk toch voor priorat. (nummer drie is overtuigender als rhône). Dit bleek inderdaad de priorat te zijn.
8. Matig intens, zeer vegetaal, klein zoetje. Meer paprika secundair. Ik ga hier voor de portugees. Volgens Bart nieuwewereldstijl, Kaat en ik vinden ‘m aangezuurd, Kaat denkt echter niet aan Oostenrijk want kaas en zwarte olijven in de geur. We plakken hier eerst Portugal op, en beslissen dan uiteindelijk toch maar naar Argentinië te gaan. Uiteindelijk was dit de Chileen.
9. Matig intens. Zeer veel hout, koffie. Mogelijk de malbec. Ik twijfel met bordeaux, zeker na overleg met de anderen. We houden deze tot laatste en besluiten dan maar dat het Portugal kan zijn. Hier werden we om de tuin geleid met een modern gemaakte oostenrijker.
10. Zeer intens, geur van chocolade en banaan, garnacha? Goed vulling, kan Spanje zijn. Ik besluit: Priorato. Kaat en Bart hebben hier echter Italië in geroken en wie ben ik dan om dat tegen te spreken. Bart vindt onder andere op basis van de zuren dat dit geen grenache is. En het was inderdaad barbera.
Conclusie: elk van ons scoort individueel 4 op 10, samen halen we 6 en daarmee een vierde plaats. Als we de chileen en de malbec hadden omgewisseld en/of de portugees en de oostenrijker, had er meer ingezeten, maar spijt komt altijd te laat.
Tags: Argentinië, Australië, Bordeaux, dbw, De Vlaamse Wijngilde, Frankrijk, Italië, Ken Wijn-wedstrijd, Oostenrijk, Pinot Noir, Portugal, Rode wijn, spanje
“Bij wijsheid hoort het doorgronden met het intellect van wat eeuwig is; bij kennis het rationeel begrijpen van wat tijdelijk is.”
Dank u Glen voor uw constructieve bijdrage aan dit debat! Ik ben blij dat je niet in mijn team zit…
@glen, HELP, wat een filosofische bedenkingen
tja, er waren weer wat alsen en dannen – die zullen we tegen de volgende keer moeten wegwerken…
content wel dat we bewezen hebben dat het geen toevalstreffer was vorig jaar
met 1 wijn minder en het absolute gevoel dat het dit jaar toch wel erg moeilijk was… we waren maar van 2 à 3 wijnen “echt” zeker … hebben we met die 6/10 toch wel goed gescoord!
al vond ik het toch wel jammer … k heb helemaal niet kunnen staan springen
maar het feit dat die lawaaimakers uit limburg de derde en vooral de eerste plaats wegkaapten maakte het toch weer dragelijk – ik vind het altijd weer fijn om ook anderen uit hun dak te zien gaan!
Een paar conclusies:
1. De som is meer dan de delen
Samen halen we meer dan alleen. We zijn een team aan het worden dat op elkaar ingespeeld geraakt. Ieder met zijn specialisatie en dat werkt.
2. We bevestigen
een 4de plaats is wel buiten de medailles maar toch zeer verdienstelijk.
3. We hebben nog een aantal blinde vlekken.
Malbec, carmenere, Portugal, Oostenrijk, … Dus we weten waaraan we moeten werken.
Proficiat, 6 op 10 is geslaagd, en 4de plaats toont aan dat dit een onderscheiding is.
Als je ‘t zo leest, dan lijkt het simpel en logisch, maar dat is het helemaal niet.
‘t goede nieuws: er zal nog wat geproefd (moeten) worden !