Pompiers hier – dinsdag 8 december 2009

Pikante gerechten, kan wijn daar een smaakvolle begeleider van zijn? Wordt je glas niet overschaduwd door al die hete smaken? We deden een test en …

Sfeerfoto's

 

Op het web
Wat meer info op het wereldwijdeweb over de verschillende wijnen die we proefden:

Theorie

Alvast voorproefjes van de gerechten waarmee Joris en Niels van De gekrulde Zinnen ons deden likkebaarden. De proefavond zelf haalden ze al hun kunnen uit de kast en ja, af en toe werd het wel heel erg stil terwijl iedereen zat te genieten… KNAP gedaan Joris en Niels!

1) het electro-effect; een sechuanbutton, dit bloemknopje geeft in de mond een soort electrische prikkeling, een mondverdovend gevoel alsof je je tong tegen een 9V batterij houdt, wat in combinatie met een glas bubbels een knaleffect teweegbrengt in de mond omdat de overgevoelige receptoren op de tong en in de mond het bruiseffect extra versterken door het tintelend gevoel van de sechuanbutton. Klinkt heel spectaculair, niwaar? Zeker de moeite om iedereen eens te laten proberen. Het is daarbij ineens een nieuw, hedendaags en ongekend soort van ‘pikant’ , waarbij de toon van de proeverij ineens gezet is . . . bij DBW is het altijd spektakel . . . door het tintelend effect zullen de speekselklieren in de mond extra speeksel aanmaken, wat voor de mond en en het gebit een reinigende functie betekend, waarna de gasten helemaal klaar zijn om met een frisse muil aan de proeverij te beginnen . . .

Hierbij schonken we, ook wat op aanraden van Gerd van vinikus,  Geil Riesling Sekt 2007 – Rheinhessen – Duitsland

2) het wasabi-effect; een gerechtje waarbij het retro-nasale pikant opspeelt. Ik dacht aan een stukje tonijn, gemarineerd met soja, sesam en gember, in een combinatie met wasabi-mayonaise, pikante rammenas en mosterdkool. Een licht gerechtje, maar wel wat kracht; vegetale toetsen, wat jodium van de rauwe tonijn . . .  wijn? jong fris wit? voldoende zuur, in contrast met de volheid van de tonijn en de soja en toch in combinatie met de pikante toetsen, lichtjes vegetaal, groenig . . .

Niet de alomgeprezen gewürztraminer maar de eerder onbekende scheurebe kwam hierbij in het glas: Weegmüller Scheurebe 2008 – Pfalz – Duitsland

3) het Thai-effect; volheid, rondheid met veel frisse toetsen en een stevig pikant op de achtergrond (de pikantheid komt altijd achteraf pas opzetten omdat het wordt gecamoufleerd door de vettigheid. Daardoor zal het gerechtje bij de eerste hap niet echt pikant lijken); een scampi opgebakken met een beetje sjalot, gember en rode pepertjes, in een pikant Thais currysoepje met tomaat, kokos, look en citroengras . . . frisse tonen door de tomaat en de sereh (citroengras) maar ook een stevig gewicht door de rondeur van de room, kokos en look . . . wijn?  type unwooded Chardonnay; nog wel mooie zuren, iets meer fruit en toch voldoende vettigheid?

Toen we wijnen zochten voor de eerste proeverij kregen we bij LaRiojana ook deze te proeven, kruidig! vonden bart en ik, dus zetten we deze spaanse blend van chardonnay (had Joris in onze kelder gekeken?) en gewurztraminer bij nummertje 3 Luna Beberide Vina Aralia Blanco 2008 – Castilla y leon- Spanje

4) het ‘Arnold-special’ -effect; een mediumpikante wok-saus waarbij de basis word gevormd door een olie waarin rode pepers hebben getrokken. Ik stel een wokgerechtje voor: enkele groentjes (ui, selder, sugarsnaps, sojascheutjes, wortel), reepjes rundsvlees en een pikante terriyaki-achtige saus met wat koreander. . . een medium vol gerecht maar wel krachtig . . . wijn? stevig wit of jong fruitig rood kunnen beiden volgens mij. Rosé? Bodegas Laus? de ‘Flor de Gewürztraminer’ , met in de neus een impressie van zoetigheid zoals een Alsace grand-cru maar beendroog en toch sappig in de afdronk . . .

Teveel taninne en stevig pikant is zelden een aanrader, we kozen dus ook voor rood met weinig taninne – dit in combinatie met een eigenwijze wijnmeester… dan kom je uit bij een canadese gamay noir&zweigelt ;-) Pelee Island Winery Gamay Noir – zweigelt 2006 – Ontario – Canada

5) het waar-is-het-toilet-aub-want-ik-moet-zonodig-effect: een weekendje India is -afgekeken van het feit dat zoiets niet te boeken valt in een reisbureau-  een risicovolle onderneming voor mensen met een zwakke maag. De Indiërs gaan namelijk door het leven als de mensen met de strafste magen en dito spijsverteringsstelsels omdat zij, van de hele wereldbevolking, volgens sommigen het vaakst pikant – en meest pikante voedsel eten. Ik stel een soort pikant loempiaatje voor à la ‘vlammeke’ van Mora, met lamsvlees en pepers en look, tomaat en Garam Massala, Atjar tjampur enz . . . hot en spicy . . . wijn? rood, vermoed ik maar voor de rest een raadsel voor mij . . .

D’er moest toch ook een peperige rode in … Domaine de la Solitude – Côtes du Rhone – Frankrijk

6) het wow-effect; om de heethoofdigheid van de vorige hapjes wat te temperen, om af te sluiten, een ander soort pikant. een natuurlijk pikant door rijping; een stukje ver doorgeaffineerde Gorgonzola picante, zo bomvol smaak dat het een soort van pikant word. Bij het eten valt maar één ding te zeggen over de heavyness van zo’n prachtig stukje kaas en dat is: ‘wow!’ . . . wijn? zoet? stevig, licht oxidatief wit?

en zoet ;-)   Clos des Remparts, Tête de Cuvée 2001 – AOC Sauternes – Frankrijk

Tags: , , , , ,

Leave a Reply