toch een aantal... de rest zwerft door het huis
Het beste wijnboek is zoiets als de beste wijn, afhankelijk van het moment. Zoals de zomer vraagt om fris fruitig wit en de winter om een stevige rode zo heb ik wijnboeken die passen bij een stemming, een moment, een boek aangepast aan mijn (wijn)noden. Ik ben een lettervreter, dus wijnboeken nemen steeds meer plaats in op de vreemdste plekken in ons huis. Ze kruipen tot in mijn handtassen… Boeken zijn een bron voor wijnkennis, maar nog belangrijker zijn de vrienden die op dat wijnpad zomaar mijn leven binnenstapten, die mij uitdagen met hun kennis en mij meer leren dan een wijnboek ooit zou kunnen. Want zeg nu zelf, iemand enthousiast horen vertellen en samen ervaringen delen… daar kan geen lectuur tegen op. Samengevat: boeken, wijn, vrienden… allemaal wijnmomenten in een wijnboekenmenu uitgeschonken.
De bubbels
Het ideale aperitief bij uitstek, zonder zorgen drinkend, uitkijkend naar meer. Boeken waar wijn en verhaal een gezellig samenzijn starten. De smaak van champagne van Sarah-Kate Lynch is denk ik mijn eerst ‘chicklit‘ ooit en paste uitstekend om in een zomerse tuin van te genieten. Twee zussen, een onverwachte derde zus, een champagnehuis in verval en uiteraard met een goed einde. Sprankelend, lekker weglezend en ja, onbezorgd genietend.
Onlangs, geveld door het griepvirus nam ik Het moutmysterie van Stefaan van Laere mee uit de bib. Want whisky is de viruskiller bij uitstek, toch ? De twee grote liefdes van de auteur, Schotland en whisky werden geblend. Als thriller vond ik het wat uit balans, maar ik ben ervan overtuigd dat hier en daar een lezer zich voorneemt een keer verder te drinken dan Jack Daniels of Johny Walker. Bij het lezen van de proefnotities in het boek kon ik het niet laten en schonk me een BenRiach Importanticus Fumosus uit. Ge(d)turfde kracht, zachte chocola en citrus waren net wat ik nodig had in dit ziekzijnmoment.
Wit
Want dat volgt meestal bij de eerste gang. En zoals het voorgerecht zijn er boeken die voor mij een entree maakten naar wijn. Eén van mijn beginnersboeken: nee, niet wijn voor dummies, wel Wine Basics uit The House of Books reeks. Een boek met een duidelijke indeling, een hele hoop tips, genoeg humor en het nodige relativeringsvermogen. “Experts zijn mensen die alles weten. Dus wijnexperts bestaan niet. In grote wijnlanden als Frankrijk en Duitsland worden jaarlijks zo’n tienduizend verschillende wijnen geboren, dus als een expert die allemaal zou moeten proeven, dan zou hij per land dagelijks tientallen wijnen moeten proeven. Als we daar de rest van de wereld bij optellen… Laten we maar wijnliefhebbers blijven en ons vrolijk door het leven heen proeven.”
Misschien iets te MTV van opdeling voor een rustige leeservaring, maar het richt zich dan ook naar ‘jonge’ mensen. De boeken van Matt Skinner, de Jamie Oliver van de wijn zijn rustiger met mooiere foto’s maar naar mijn gevoel met net iets te weinig informatie.
Rood
Alle registers open voor het hoofdgerecht… boeken die encyclopediën zijn, dikke boeken met al de verschillende wijngebieden en druivenrassen, appellatieregels en definities, kaarten en foto’s. Boeken waar je tijd voor neemt. Momenten waarop je vraagt en luistert en praat en antwoorden vindt. De Larousse wijnencyclopedie kwam zo als cadeautje in mijn boekenkast terecht. The World Atlas of Wine van Hugh Johnson en Jancis Robinson houdt hem gezelschap. Maar op stip staan de boeken van Jancis Robinson; haar Wijncursus en Wijnproeven werkboek zijn die basis met meer. Op mijn verlanglijstje haar Oxford Companion to wine. Boeken dus voor als je honger hebt die moet gestild worden!
Zoet
Afsluiten in schoonheid of in zoetheid. Boeken waarvan ik geniet omdat ze meer zijn dan figures & facts. ‘DE’ klassieker onder wijnliefhebbers Avonturen op de wijnroute van Kermit Lynch. In zo ongeveer elke wijnblog vind je wel een bespreking van dit boek… google maar een keer! Wat mij betreft; goestiiiiiing is wat een mens op zijn raymonds zingt na het lezen van dit boek.
“Plezier
Wat wijn moet geven. Want we kunnen eindeloos lang en breed en diepzinning en hoogdravend discussiëren over wijn, er het weidse terrein van de wetenschap op loslaten van biologie en chemie tot economie en sociologie, of er kortzichtig snobistisch over blaten, waar het na al die omzwervingen uiteindelijk om gaat is dat je een fles opentrekt, schenkt en iedereen dan helemaal blij wordt, bovenstaande gesprekken ineens gelardeerd worden met spitsvondige kwinkslagen en we het even later gezellig over heel iets anders hebben want wat dondert het allemaal dit is toch gewoon overdonderend verrukkelijk lekker, zo lekker dat je smaakpapillen en geurreceptoren en LIMBISCH SYSTEEM beginnen te swingen en je in mijn geval weet hoe je alweer zo gek komt dat je er vuistdikke boeken over vol leutert.”
voor de uitleg van LIMBISCH SYSTEEM verwijs ik graag naar de oorsprong van deze quote: Tot op de bodem van Nicolaas Klei – of zoals pralines voor bij de koffie en in mijn geval; een boek dat maanden in mijn buurt rondzwierf om op kleine momenten vrolijk te worden bij een allegaartje aan wijnweetjes.
Wat een overheerlijk wijnboekenmenu…