Een vraag die ik vaak krijg: wat is de beste rode wijn?
Een simpele vraag, maar het antwoord zal niet zo simpel zijn.
Een klassieke wijnliefhebber gaat voor het antwoord op zoek in Bordeaux. De naam Petrus ligt dan voor de hand: deze pomerol kreeg reeds meerdere keren de allerlovendste kritieken. Jaargang 2005 is er zo eentje, maar ook het prachtige jaar 2000, 1998 (al vindt bordeauxkenner Quarin die wijn maar 94/100 waard), en niet te vergeten: de magische jaargang 1990 waar goeroes Parker en Robinson het roerend over eens zijn dat dit het beste is dat men uit een druif kan persen.
In Bourgogne, nog zo’n naam als een klok, liggen de echte supercuvées misschien wat minder dik gezaaid, maar ook daar ontmoeten we enkele wijnen die tot de verbeelding spreken. Het onvolprezen domein de la Romanee Conti produceert een La Tache, een Montrachet, een Richebourg en een Romanee Conti die geregeld alle prijzen wegkapen die er te verdienen zijn. Met een prijskaartje van vaak meer dan €8000 liggen die superwijnen echter buiten budget voor het overgrote deel van de mensheid.
Uit Rioja is de Artadi “El Pison” 2004 Reserva een kanshebber. Toch als je het Parker vraagt, want die geeft ‘m een perfecte score (100 op 100). Stephen Tanzer van IWC is iets kritischer en scoort diezelfde wijn 95…
Italofielen zullen het mij nooit vergeten als ik de laars vergeet. We komen dan bijna onvermijdelijk uit bij Barolo: de streek waar de koppige nebbiolodruif heer en meester is. Wine Spectator, het Amerikaanse tijdschrift, kende de 2000 van Domenico Clerico een onderscheiding toe, maar ook de Riserva Rocche del Falletto van Giacoso kreeg die onderscheiding. Prijskaartje: iets meer dan €200 per fles.
Ook in de zogenaamde nieuwe wereld kan men wijn maken! En kwaliteitswijn nog wel! Een voorbeeldje? Sine Qua Non, een Californisch wijnbedrijf, is op een paar jaar uit het niets opgedoken en regelrecht de schrijvende wijnpers binnengewandeld. Jammer genoeg ook hier nog duurder dan wat velen voor een fles veil hebben: 200 tot 500 euro per fles is geen uitzondering… Hetzelfde verhaaltje in Australië, Barossa, waar iconen als Chris Ringland schitterende shiraz-wijnen maken, aan een even hoge prijs…
Terug naar Frankrijk dan maar? De Rhônevallei heeft ook mooie producten, te beginnen bij Etienne Guigal met zijn trio La Landonne, La Turque en La Mouline, alledrie van de Côte Rôtie. Of die andere Rhônegrootheid, Paul Jaboulet-Ainé. La Chapelle is de topper, wordt anno 2009 verkocht aan een slordige €300. Iets zuidelijker komen we in Châteauneuf-du-Pape terecht, waar we niet om domein Pegau kunnen. Cuvée da Capo is hier de plakzwaaier, maar ook die moet honderden euro’s per fles opbrengen.
Echt goedkope topwijnen zullen we wel nergens vinden. Dan waag ik maar een persoonlijke poging om de beste wijnen te geven die ik al geproefd heb (al vergeet ik er dan vele):
- Rhône: Ogier Côte Blonde “Lancement” 2007. Prijs onbekend (vermoedelijk €500), maar wel zowat het beste, fijnste, lekkerste dat ik al geproefd heb. Duur.
- In Bordeaux: La Conseillante 2004. Met zo’n €70 toch ook nog duur.
- Languedoc: ik heb ooit een fantastische Le Clos 1996 geproefd van Aupilhac. Dezelfde wijn nog verscheidene keren geproefd, maar nooit meer diezelfde gewaarwording gekend… Maar de prijs bleef wel binnen de perken (€25).
En wat is jouw favoriete wijn die geen stuk uit de portemonnee kost?
Tags: beste rode wijn, Bordeaux, Frankrijk, Pinot Noir, zeldzame wijn
Wel :Clos mogador 2005 (priorat), aalto PS 2004 (Ribera del duero), Ata Rangi 2003 (Martinborough), Neil Ellis chardonnay “Elgin” 2006, Felton Road Pinot noir 2003, 2004 en 2006 ! (Central otago), Jean Daneel Essential Signature 2006 (Napier), Pape Clement 2005, Alexander Laible (Alles!), Vergelegen “Red” 2005 (False Bay), Champagne Gobillard et Fils “Privilege des Moines”, Champagne Moutard “6 Cepages” en Champagne Bereche et Fils “Reflet d’Antan om echt mijn favorieten te noemen. Ik denk dat deze allemaal tussen de 20 en de 150 euro liggen dus dat valt toch een heel klein beetje mee (Meeste geproefd voor de crisis en toen waren dat aanvaardbare bedragen voor absolute topwijnen)
Leuke vraag trouwens
Altijd leuk om terug te denken aan momenten van absoluut genot.
Ik heb duidelijk een heel ander smaak dan jullie. Ik ben in mijn leven door een fase geweest waar ik toch behoorlijk dure flessen kocht (weliswaar maximum rond de 75 euro) en Parker & Co blindelings geloofde. Door blindelings wijnen te gaan degusteren en bv. een Romanée Conti als onevenwichtig te hebben geëvalueerd ben ik eigenlijk tot de conclusie gekomen dat er in het gamma rond de 15 euro toppers tussenzitten. Mijn lievelingswijn ooit was een Pinot Noir (Les Etapes 2004) uit de Savoie van een zekere François Grignan. Zet deze naast elke dure Pinot Noir uit Bourgogne en ze verbleken allemaal. Ook ben ik zot van de wijnen van Overnoy uit de Jura.
@stephane
misschien moet je volgend seizoen een keer langskomen!
… en daarom proeven wij bij dbw dus alles blind
ik ben nog steeds geen held in het onthouden van wijnen en hun namen en prijzen… dankzij dbw, de vlaamse wijngilde en winewise heb ik zo ondertussen al een paar grote namen gedronken, maar mijn beste herinneringen blijf ik hebben aan avonden/middagen met wijnliefhebbende vrienden en de wijnen die we toen dronken
daarom hier dan maar, een beetje verborgen in de schrijfselen van deze blog… een grazie 1000 aan peter, bart, glen en olaf voor het delen van fijne schatten en genietende momenten!
en wat geld en wijn betreft vind je hier alvast mijn bedenkingen
@ Kaat: altijd bereid om eens langs te komen…
Het zijn idd niet altijd de dure mannen die het in een blinde proeverij goed doen. Maar in mijn bovenstaande post noem ik een paar grote wijnen op die ik niet via één of andere goeroe ontdekt heb (iedereen weet hoe ik denk over dat mediacircus!) maar wel degelijk zelf geproefd en waarvan ik weet dat ze ook blind tot de top behoren.
Of wijn zijn geld waard is of niet, hangt trouwens af van wat je onder “geld” verstaat: wat voor mij 10 euro is, lijkt voor iemand met een tien keer zo groot inkomen maar een euro… als die dus een fles Petrus koopt, voor hem bijna een koopje, hij doet maar. Ondertussen ga ik op zoek naar goed én betaalbaar voor mijn portemonnee
Beste Glen Soys,
Ik zie vandaag toevallig uw post van 18 mei.
We zijn een glaasje (flesje) Reflet D’Antan van Bereche et Fils aan het nuttigen en tikte het eens in op Google.
Volkomen met u eens dat dit top is.
Als je hem thuis drinkt, 41,00 € valt de prijs nogal mee.
Hunne Reserve Brut en Rosé mogen er ook zijn. Sinds de twee zonen in de zaak gekomen zijn is er daar zichtbaar verbetering.
Groeten,
Luc