1825, het jaar waarin er van de Belgische onafhankelijkheid nog bijlange geen sprake was, het jaar waarin een stormvloed een groot gedeelte van het huidige Nederland blank zette, het jaar waarin men de eerste foto nam.
1825, ook het jaar waarin Perrier-Jouet een millesimé champagne bottelde. En tot voor kort waren er nog drie van deze onbetaalbare flessen veilig opgeborgen in hun kelders te Epernay. Inderdaad, tot voor kort, want Perrier-Jouet zag wel iets in een stunt. Een speciaal opgezette ceremonie met 12 van de wereld beste proevers én een vertegenwoordiger van het Guinness World Records. Meer was er niet nodig om er voor te zorgen dat er een 184-jarige minder was.
De keldermeester, Hervé Deschamp, ontkurkte de fles (sommige meenden een lichte trilling in zijn rechterhand waar te nemen) vergezeld van een haast religieuze stilte. Hij schonk minitieus de champagne uit en liet haar aan de aanwezigen proeven. Dit ontlokte reacties uit in de aard van “we proeven gebottelde geschiedenis”; “De wijn was stevig geoxideerd (allé wie zou dat nu verwachten van een fles van een luttele 184 jaar).”; en er werden truffels, karamel en paddestoelen waargenomen.
Voor alle aanwezigen was dit een onvergetelijk één-keer-in-je-leven evenement. In ieder geval heb ik zo het donkerbruin vermoeden dat er niemand dronken of zelfs maar lichtjes beschonken naar huis is gegaan na dit proevertje.
Wil je meer lezen, klik dan eens door naar hier.
O ja, ik open vanavond een fles van 2006, toch ook al bijna drie jaar oud.
Have a nice old wine today!
Bart
hmm, in lier wordt het een whisky, dat helpt beter tegen een neus die wat toe begint te zitten denk ik…
– gisteren mijn schoenen aan de voordeur kunnen leeggieten van door de maartse bui naar huis te fietsen 