Maar dit exemplaar kon op serieus wat genade rekenen en catalogeerde ik zondermeer bij de betere malbecs die ik al ben tegengekomen. En ja, dan vraag ik me af of de Franse invloed niet alvast voor een gedeelte de verklaring vormt voor dit mooi glas wijn.

En dan de confrontatie met de sjokola. Wel die verliep iets minder gunstig. Bij geen één van de chocolades kon deze wijn echt overtuigen. Voor mij persoonlijk kwamen de Java en de Sao Tome er nog het beste uit en verrassend genoeg zijn dit twee totaal verschillende repen van het bruine goud.

Een voorzichtige conclusie dringt zich op, nl. dat een droge rode wijn en chocolade zich best apart en ver verwijderd van elkaar laten genieten.