Niet dat de oude rotten niet welkom zijn, maar het doet altijd goed een nieuwe deelnemer aan de Ken Wijn-voorbereiding te mogen verwelkomen. Marc en Luc hadden andere bezigheden, en Jan zat vast in Dubai volgens Bart. En zo waren we met vijven: Wim had ons vervoegd, Bart was erbij, Kaat ook en Rita, en ondergetekende bracht niet enkel zichzelf mee maar ook acht wijnen.
De wijnlijst
A Australië cabernet sauvignon
B Chili carmenere
C Ventoux
D Bourgogne
E Chianti
F Valpolicella
G Zuid-Afrika syrah/mourvèdre/viognier
H Beaujolais
Proefnotities en juiste determinaties
- Wijn 1: lichte kleur. Weinig geur, beaujolais-indruk. Hoge zuurgraad, nogal veel alcohol, maar alle componenten staan wat op zich. Bart en ik komen tot de juiste bevinding, namelijk beaujolais.
- Wijn 2: Matig intense kleur, wat fruitig in het begin, later erg geparfumeerd. Mooie tannine, doet me aan grenache denken. Kaat en ik vinden dat dit de rhône is en dat klopt.
- Wijn 3: Zeer lichte kleurintensiteit, ietwat oranje. Pinot-neus. Mond bevestigt. Hoge zuurgraad, maar met meer structuur dan wijn 1. Bart, Rita en ik ontdekken dat dit bourgogne is. Heel typisch trouwens!
- Wijn 4: Donkere kleur, bijna inkt. Menthol in de neus, nogal wat tannine in de mond. Kaat, Rita en ik halen hier de aussie uit. De tannine van deze cab kan je op het verkeerde been zetten, want vaak zijn Australische wijnen eerder soepel en wat zoeterig.
- Wijn 5: Matig intense kleur. Gebrande neus, wat vegetaal en een lichte zeepgeur. Bart en ik vinden hier dadelijk de zuid-afrikaan. Het vegetale en het gebrande in combinatie wijst bijna steeds op zuid-afrika.
- Wijn 6: Zeer lichte kleur. Vreemde geur, doet Italiaans aan maar is geen chianti. De lichte kleur en de hoge zuren zetten Bart en mezelf ertoe aan hier uiteindelijk valpolicella op te plakken en dat klopt.
- Wijn 7: Lichte kleur, iets geouderd. Weinig geur, later klassiek aandoend, nogal wat zuren. Kaat, Rita en ik vinden dat dit chianti is en dat klopt (al is het geen lekkere).
- Wijn 8: Matig intens. Veel geur, wat fruit en hout, later schotelvodgeur. Kaat, Rita en ik halen hier een carmenere uit. Vooral het hout in combinatie met het vegetale karakter geeft de doorslag.
De determinaties en de scores
| Naam | Wijn 1 | Wijn 2 | Wijn 3 | Wijn 4 | Wijn 5 | Wijn 6 | Wijn 7 | Wijn 8 | Score |
| Bart | H | B | D | E | G | F | C | A | 4 |
| Kaat | G | C | H | A | F | D | E | B | 4 |
| Wim | E | H | C | G | B | D | F | A | 0 |
| Rita | F | G | D | A | C | H | E | B | 4 |
| Peter | H | C | D | A | G | F | E | B | 8 |
| Groep | H | C | D | A | G | DF | E | B | 7,5 |
| Correct | H | C | D | A | G | F | E | B | 8 |
Conclusie: met drie proevers die 4 op 8 scoren en eentje met 8 op 8, was dit één van de beste sessies ooit. We beginnen het te leren. Voor nieuweling Wim is het nog aanpassen, maar hij bevestigde me dat hij het heel interessant vond.
De groepsscore bedraagt maar liefst 7,5 op 8 wat beter is dan alle proevers behalve één. De gemiddelde score is 4 op 8.
Representativiteit
Wat betreft representativiteit zijn alle wijnen representatief, want telkens zijn er minstens 2 personen die de wijn juist determineren en tuinen nooit de overige drie in dezelfde val. De Kok, leverancier van wijnen 2 en 5, scoort een mooie 4 punten op 2 wijnen en Carrefour bevestigt zijn reputatie van leverancier van representatieve wijnen met 8 punten op 6 wijnen.
De wijnen in volgorde
1. Vignes & Terroirs – Beaujolais Brouilly 2007
2. Fondrèche Fayard 2008 Ventoux
3. Reinde Pédauque bourgogne – pinot noir 2007
4. President’s selection Wolf Blass Cabernet Sauvignon 2006
5. Boekenhoutskloof The Wolftrap 2008 (Zuid-Afrika)
6. Brunelli Valpolicella Classico Superiore
7. Chianti Piccini 2008
8. Chili Carmenere San Pedro 35° south 2006
WTR-score
De drie musketiers die de helft van de wijnen juist raadden, krijgen vier punten extra en ikzelf heb negen punten meer. Daardoor komt Kaat op gelijke hoogte met Marc en wipt ze net over Jan. Bart en ik blijven de lijst aanvoeren en Rita zet haar opmars in het klassement voort.
Goh, ik was zo teleurgesteld in die chianti, gaan we terug naar de fiasco’s?
Ach, het is een regio waar het zoeken blijft, zoeken naar die producenten die schitterende dingen doen met een druif die goed is voor zulke mooie aroma’s als gedroogde theeblaadjes, licht wierookachtig en tonnen versgeplukte rijpsappige kersen…en die chianti’s, ja daar doe ik het voor.
Een kleine greep uit de voortreffelijke chianti’s die ik al heb mogen slurpen:
- Chianti Rufina, riserva dicale d’oro
- Casale dello Sparviero, chianti riserva
- Le Cinciole, chianti classico
alsen en dannen
ik ga op zoek naar de 2 lichtste fransen… 3 en 6 komen qua kleur in aanmerking. mijn eerste idee is om bourgogne op 3 te zetten en beaujolais op 6
maar 3 heeft zoveel zuren in de afdronk dat ik verhuis naar beaujolais voor 3 (dju toch) en 6 met zijn weinig extractie op bourgogne zet / compleet vergeten dat valpolicella uit noord italie komt en vaak ook niet veel kleur heeft…
2 heeft voor mij garrigue waarmee ik buur rhone associeer dus ventoux daar kan ik mee leven en 4 heeft zoveel vegetaliteit (de typische cab vegetaliteit voor mij) en zoveel kleur dat ik die opzij schuif voor australië
5 blijft maar stinken, t wordt tijd dat ik een keer onthou dat dat voor mij z afrika is, al dat verbrand gedoe, maar ik zet hem op het einde op valpolicella (die bleef nog over) omdat ik in 1 een hoop rubber ruik (blijkbaar was dat beaujolais-banaan blijkt later)en daar de z afrikaan neerplantte
en die chianti… hij heeft een tijdje valpolicella geheten omwille van zijn stevige dot zuren, maar de neus en de kleur, ze klopten niet. vorige ervaringen met chianti in deze sessies heeft mij geleerd dat ik moet vergeten dat er lekkere bestaan want meestal is het glas dat ik echt niet lekker vind een italiaantje (met pijn in het hart elke keer weer!)
zo, min of meer mijn redeneringen
alleen de ventoux kon me wat bekoren… soms is het toch wel lijden zenne
verwend nest ben ik geworden met al die wijnmaten die ik heb!
Ahum. Sta me toe effie te herhalen dat het hier niet om de kwaliteit van de wijn gaat (er waren er drie of vier die ik nauwelijks drinkbaar vond) maar om de typiciteit…
oude zagepé.
@peter; jaja maar dat wil niet zeggen dat we typiciteit en kwaliteit niet wat aan elkaar kunnen koppelen … ofte misschien moet ik toch maar een keer onderzoeken welk verband er nu eigenlijk tussen die 2 bestaat …
Wat mij betreft: er is zo goed als geen verband tussen de streek waar een wijn vandaan komt en de kwaliteit van het product. Er wordt overal brol gemaakt en overal goede wijn.
Ik vind wel dat wijnen typisch moeten zijn voor hun streek om een hoge score te kunnen krijgen. Ik heb lak aan al die blockbustertoestanden die je overal ter wereld kunt maken. Over het algemeen zijn die wijnen impressionant maar vermoeien ze snel. Om finesse te verkrijgen moet je naar de bodem en de druif. En dan spreken we over wijnen met een afkomst…
Net vrij gelaten uit Dubai(dat daarom nu failliet aan het gaan is) en Abu Dhabi.
Het zag er weeral plezant uit.
Goede score overigens. Proficiat!
Wat parkeerde ik direct:
3. Bourgogne – weinig kleurintensiteit, typische aroma’s van rode kers en kreupelhout, frisse dot zuren
1. Beaujolais – ook niet al te veel kleurintensiteit, een stuk expressiever in de neus dan de Bourgogne en die bananengeur.
5. De Zuid-Afrikaan, tja dat kan niet missen, I love the smell of burned rubber in the morning…
6. Dan werd het iets moeilijker, maar op basis van kleur (ook wederom weinig kleurintensiteit) en aroma’s (en een beetje eenvoudige smaak), parkeer ik ook nog de Valpolicella.
Daarna gaat het volledig fout. De Chileen plaats ik nog wel in de nieuwe wereld maar in het foute continent.
De Chianti Classico is meer wishful thinking, ik heb al dergelijke chianti’s gedronken en hoopte dat het ook hier een wat modernere impressie van de chianti classico was (mogen ze stevig wat cabernet en merlot toevoegen en dan wat nieuwe vaten). Niets was minder waar, dus hier compleet de bal misgeslagen.
De Rhoner kwalificeer ik dan weer als nieuwe wereld, dat immense fruit en stevig houtgebruik zette me op het verkeerde been (hier had ik beter moeten weten).
En dan schoot er nog maar één over en dat kon/mocht/zou toch niet de chianti zijn, zo barslecht, zo weinig typiciteit,… en toch.
Weeral veel geleerd en blij dat diegenen waarvan ik zeker was ook juist waren. Peter zou zeggen dat ik goed gekalibreerd ben. En van diegenen die ik niet juist had, heb ik weeral wijze lessen getrokken.
Trouwens ik wil dit jaar echt wel winnen!!!
Wel, hier mijn poging om de 8 wijnen te herkenen.
Eerst ben ik begonnen om de wijnen met de lichtste kleur te plaatsen.
Zo werd nr 3 Bourgogne, mede door de taninerijke smaak.
Beaujolais benoemde ik aan wijn nr 6 en nr 1 werd dan de Valpolicella. Achteraf bleek het net omgekeerd te zijn.
Dan heb ik geprobeerd de nieuwe wereldwijnen eruit te halen. De australiër nr 4 door zijn geur van groen, de chileen nr 8 door zijn geur van klimop en schotelvod. Nr 2 werd door zijn veel alcohol en zijn paarsrode kleur de Zuid-afrikaan. Fout, hij had teveel tanine voor die afrikoan en het bleek de Ventoux te zijn.
Bij nr 5 was de geur eigenaardig, en had ik de Ventoux geplant. Dus 5 en 2 omgewisseld .
De Chianti plaatste ik bij nr 7 door zijn wrange taninesmaak.
Toch geen makkie, dat blind proeven!
Tot de volgende!
reactie op Bart: idd goed gekalibreerd. Het is beter vier wijnen goed te hebben waarvan je zeker bent dat je ze herkent (de determinatievolgorde is een goede aanduiding voor hoe zeker je bent) dan vier wijnen correct te hebben die je als laatste gedetermineerd hebt, want dan speelt de toevalsfactor wellicht een grote rol. Zelfs al haal je relatief weinig punten, dan weet je nog dat je een paar zaken goed herkent en dus veel hebt bijgeleerd.